Wydanie nr: 1 (179) STYCZEŃ 2019
ISSN 1643-0883 | RPR 1392












Pomnik Paderewskiego

Uniwersytet im.Adama Mickiewicza





Gmina Kleczew









Natalii Drukarnia Etykiej

Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowe w Kleczewie













JAWI





































Żegnamy Jana Olszewskiego – wybitnego polskiego Męża Stanu…

…który dobrze zasłużył się Polsce, jako wzorzec mądrego patriotyzmu, odwagi, wierności zasadom prawa i służby społeczeństwu. Odszedł wybitny prawnik – obrońca, wrażliwy Człowiek i dalekowzroczny polityk. Były doradca  i negocjator w procesie zmian ustrojowych w Polsce, były premier rządu Rzeczypospolitej, zapisany chwalebnie w narodowej historii. Polska poniosła kolejną wielką stratę. Każdy, kto miał szczęście poznać Jana Olszewskiego był oczarowany Jego przymiotami charakteru, jego odwagą jako adwokata broniącego skutecznie przed sądami PRL-u działaczy niepodległościowych, Jego zaangażowaniem się wszędzie tam, gdzie widział niesprawiedliwość, złą wolę lub niegodziwość. Wywodzący się z warszawskiego Bródna, dzielnicy robotniczej pielęgnującej etos patriotyzmu i społecznej wrażliwości, od wczesnych lat młodości zaangażował się w działalność społeczną i propaństwową. Tę drogę rozpoczął jako harcerz Szarych Szeregów i tą drogą podążał przez całe życie.

Poznałem pana Jana Olszewskiego w Sejmie Rzeczpospolitej, już jako premiera na początku 1992 roku. Miałem propozycje objęcia stanowiska podsekretarza stanu w Ministerstwie Współpracy Gospodarczej z Zagranicą. Byłem pod dużym wrażeniem jego wypowiedzi, mądrości, wrażliwości społecznej i skromności. Wspominam Premiera, z jak wielką troską kompletował swój gabinet, dobierając do współpracy najlepszych, prawych i kompetentnych polityków.

Pozostał w mojej pamięci jako polityk, nigdy nie kierujący się partyjniactwem, ale zawsze nadrzędnym interesem Państwa i Narodu. Otwarty na dyskusję, na zmieniającą się sytuację. Konsekwentnie realizował jako premier rządu swoją wizję rozwoju Polski.  Pozostawił w historii znaczący ślad. Dzisiaj, żegnając Premiera Jana Olszewskiego, wspominamy Go dziękując za Jego służbę Polsce.

Żegnamy Premiera Jana Olszewskiego ze szczególnym wzruszeniem, wspominając Jego wizję  Nowoczesnej Rzeczpospolitej, demokratycznej, suwerennej, sprawiedliwej, solidarnościowej, zasobnej i właściwie ukształtowanej we wspólnocie międzynarodowej.

Premier Jan Olszewski pozostawił po sobie wielkie dziedzictwo mądrości, rozwagi i głębokiego twórczego patriotyzmu, wielkiego szacunku do Państwa i wielkiej troski o Naród.

Niech spoczywa w spokoju! A Jego życiorys niech będzie wskazówką dla nas wszystkich jak żyć i pracować dla Polski.

Dr Marian Król. 


Przedruki tekstów tylko po uzyskania zgody redakcji EuroPartner


"Aby Polska rosła w siłę, a ludzie żyli dostaniej...

Ustawa z 27 czerwca 1997 roku o partiach politycznych (Art. 1, ustęp 1) mówi że “partia polityczna jest dobrowolną organizacją, występującą pod określoną nazwą, stawiającą sobie za cel udział w życiu publicznym poprzez wywieranie metodami demokratycznymi wpływu na kształtowanie polityki państwa lub sprawowanie władzy publicznej”. Po przeczytaniu tej ustawy wiemy (?) co robi i czego nie robi partia polityczna w Polsce.
Partie w systemach demokratycznych W systemach demokratycznych funkcje partii politycznych postrzegane są  jako siły/ugrupowania społeczne, które aktywnie mobilizują struktury społeczeństwa. Są zakorzenione w tradycji narodu i jego historii, czyli wyrastają niejako z potrzeb i oczekiwań społecznych. To oczywiście przekłada się na wynik w walce politycznej. Wygrywająca wybory partia lub partie (w przypadku koalicji) otrzymuje legitymację społeczną do kierowania państwem. Oprócz tego partie polityczne spełniają funkcję aktora/podmiotu polityczno-instytucjonalnego, który bierze aktywny udział w życiu publicznym i kształtowaniu polityki państwa i ma wpływ na kierunek jego rozwoju.

W systemie demokratycznym partie polityczne są więc pomostem łączącym państwo i jego obywateli.Partie w systemach niedemokratycznych
W systemach niedemokratycznych rola partii politycznych ma charakter nakazowo – kierowniczy. Partie dążą do objęcia kontrolą wszelkich form aktywności społeczeństwa pod różnymi pozorami, powołując się w tym celu na demokratyczne zasady. Dominuje zjawisko fasadowości, stopniowo zacierają się różnice między sferą publiczną i prywatną. Kształtują się elity polityczne, mające najczęściej poparcie w biznesie i jego grupach interesów. Partia, obejmując władzę w państwie, przejmuje lub stara się przejąć pełnię kontroli nad obywatelami, którymi probuje manipulować i prowadzić politykę na zasadzie „dziel i rządź”. Legitymizacja poczynań rządzącej partii ma miejsce poprzez „demokratyczne” wybory, które w rzeczywistości nie mają nic wspólnego z demokracją (przykładem są wybory z tzw. list partyjnych).

Polska definicja partii politycznej

Spójrzmy ponownie na zapis w ustawie o partiach politycznych z 27.06.1997. Ciekawy jest szczególnie jej końcowy fragment, mówiący o wpływie partii na kształtowanie polityki państwa lub sprawowanie władzy publicznej. Wynika z tego, że według powyższej ustawy partia polityczna w Polsce spełnia jedną z dwóch funkcji.

– albo wpływa na kształtowanie polityki państwa – w jaki sposób? Tego ustawa nie definiuje konkretnie, lecz czytamy o udziale partii w życiu publicznym państwa.

– albo sprawuje władzę w państwie. Wynikałoby z tego, że partia, która przejmuje władzę w państwie, zwolniona zostaje automatycznie z jej udziału w życiu publicznym? Zwycięska partia ma doniosły cel, jakim jest sprawowanie władzy. Tak więc, stwierdzamy per definitionem, że partia, która wygrała wybory, zostaje ustawowo zwolniona z obowiązku jakiejkolwiek działalności publicznej i wywierania metodami demokratycznymi wpływu na kształtowanie polityki państwa.

Krótko mówiąc, partia taka ma wolną rękę w swoich działaniach i kieruje się jedynie statutem partii, który może kreować i interpretować dowolnie, tworzyć własną, partyjną politykę działania. W ten sposób kształtowana zostaje polityka państwa poprzez wspomniane „sprawowanie władzy publicznej”.

Przypomnijmy w tym kontekście, czym jest władza, aby Czytelnik nie zasugerował się od razu, że władza to ludzie. Nie, władza to nie ludzie… Władza to nie jednostki, lecz proces wywierania przez jednostkę bądź grupę autentycznego wpływu na działania innych osób. W tym procesie dominacji zostaje ukierunkowane postępowanie z reguły szerokiej społeczności przez działania jednostek lub wąskiej grupy osób. Władza jest więc narzucaniem woli jednym przez innych – niezależnie od tego, czy jest to zgodne z ich interesem i ich wolą. Według ww. ustawy w Polsce zwycięska partia sprawuje władzę publiczną, czyli jej celem jest wywieranie wpływu na działania innych osób, aby zgodnie z polityka partyjna ukierunkować ich postępowanie. W kontekście państwa chodzi tu oczywiście o całe społeczeństwo, może tylko za wyjątkiem masy partyjnej i jej beneficjentów.

Szwajcarska definicja partii politycznej

Ustrój polityczny Szwajcarii zbudowany jest na instrumentach demokracji bezpośredniej i jest tak skonstruowany, że tzw. władza, a więc proces dominacji należy do suwerena, czyli do obywateli. Za pomocą weta obywatelskiego, inicjatywy ludowej i referendum społeczeństwo kreuje prawo i ma ostateczny glos w ważnych sprawach na poziomie lokalnym i ogólnokrajowym.

W konstytucji szwajcarskiej definicja partii politycznych zapisana jest następująco: „Partie polityczne współdziałają w kształtowaniu poglądów i woli narodu.” (art. 137).

Z powyższej definicji wynika, że partie polityczne w Szwajcarii nie mają na celu wywierania wpływu na politykę państwa, a już na pewno nie dążą do sprawowania władzy, czyli dominacji nad innymi. Są częścią systemu politycznego, ale nie dominującą, lecz uzupełniającą i współdziałającą. Faktyczna władzę sprawuje społeczeństwo obywatelskie przy urnie.

Wnioski

Polska i Szwajcaria to dwa demokratyczne państwa, w obydwu funkcjonuje cały szereg partii politycznych „od lewa do prawa”. Ich definicje są jednak diametralnie odmienne, co skutkuje ich rolą w życiu publicznym państwa.
W Szwajcarii partie polityczne mają charakter drugoplanowy i służą społeczeństwu oraz współdziałają w kształtowaniu woli narodu, który jest suwerenem państwa.

W Polsce partie wałczą o tzw. władzę, a zwycięska partia ma na celu kierowanie państwem zgodnie z wolą .... ustawy. Ustawa ta natomiast legitymizowana jest zapisem konstytucyjnym w art. 7, w którym czytamy, ze „organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa”.

Oczywiście organem władzy publicznej jest przede wszystkim rząd powołany przez rządzące partie.

Mogłoby się wydawać, ze autorzy ustawy o partiach politycznych z 1997 r. nie mieli „zielonego pojęcia” o polityce i byli dyletantami w dziedzinie politologii. Przyglądając się bliżej treści tej ustawy, należy jednak stwierdzić, ze działali w sposób, co najmniej wyrachowany. Ten zmanipulowany zapis daje rządzącej partii wręcz nieograniczone kompetencje władcze. Od tamtego czasu minęło ponad 20 lat, a ustawa jest nadal aktualna.

Nota bene: po co ta cala farsa? Odpowiedz jest jak zwykle ta sama: „Aby Polska rosła w siłę, a ludzie żyli dostatniej” (cyt. Edward Gierek).

Prof. Mirosław Matyja / PUNO Londyn 

 


Przedruki tekstów tylko po uzyskania zgody redakcji EuroPartner



Witryna, na której się znalazłeś wykorzystuje pliki cookies, dalsze korzystanie z niej oznacza wyrażenie zgody na wykorzystanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz w Polityce Prywatności.

Tak, rozumiem